De Savannah

Het ontstaan van de Savannah

Judee Frank is een Amerikaanse fokker van Bengaalse katten. Per toeval was er een kruising tussen een mannelijke Serval en een Siamese poes.

Boven verwachting werden de eerste Savannah kitten geboren op zeven april 1986.

De kitten van Frank trokken de aandacht van Patrick Kelley, die één van de Savannah kitten kocht in het jaar 1989. Patrick Kelly was één van de eerste fokker die naar een nieuw gedomesticeerde katsoort toewerkte.

Hij nam contact op met verschillende Serval fokkers om mee te gaan helpen met het ontwikkelen van een nieuw katsoort. Namelijk De Savannah Kat, een kat met wilde look en die in gezin gehouden kan worden. Patrick Kelly kreeg uiteindelijk hulp van fokster Joyce Scroufe die samen met hem stappen ondernam, om het ras erkend te krijgen.

Deze ongebruikelijke kruising werd populair aan het eind van de jaren ’90, onder de fokkers.

In het jaar 2001 werd de Savannah erkend door TICA als nieuwe kattenras. Mei 2012 werd het ras geaccepteerd als Championship Breed. Dit houdt in; De Savannah kat mag meedoen voor punten aan de door TICA georganiseerde shows.

Temperament van de Savannah

Eigenaren van Savannah katten zeggen vaak dat ze erg onder de indruk zijn over hoe intelligent de Savannah kat is. Groot kenmerk van de Savannah kat is, zijn springvermogen. Maar ook staan zij zeer bekend om ​​hun verzamelwoede.  Het open van deuren en kasten, koelkasten en op hoge kasten te springen. Sommige generaties Savannes kunnen vanaf een staande positie ongeveer plus minus 2,5 m hoogspringen. Savannahs zijn ook zeer leergierig daarom is het voor baasje en de kat zeer leuke uitdaging om de Savannah iets te leren. Naast leergierig zijn ze alert en vinden het leuk als je met ze praat geheid krijg je reactie terug. Uit zichzelf leren ze vaak hoe ze deuren en kasten moeten openen, en iedereen die een Savannah koopt, moet er rekening mee houden dat deur klinkers aangepast moeten worden en dat er kans is op speciale voorzorgsmaatregelen om te voorkomen dat de kat ergens in terecht komt waar hij niet hoort of weg kan lopen.

Savannah kat en water

Meeste Savannah katten zijn niet bang voor water en zullen gaan spelen of zelfs onderdompelen in het water. Er zijn Savannah katten die het fijn vinden om samen met hun baasje te douchen. Een bak met water presenteren aan een Savannah is voor de meeste Savannah katten een uitdaging, omdat sommigen al snel het water uit de kom zullen “vegen” totdat het leeg is, met behulp van hun voorpoten. Dit geldt ook voor hun waterbakken. Deze moet dan vaak weer aangevuld worden. Voor liefhebbers van een vijver, raden we dan ook absoluut aan de vijver af te schermen. Want voor men weet liggen de vissen naast de vijver dan erin, waar ze horen.

Charme

Er zijn Savannah katten waarbij de staart helemaal gaat pluizen ter begroeting. Vaak denkt men dat de kat boos of angst heeft. Dit moet men niet verwarren met het pluizen van hoop opstaan haar langs de rug en de volledige lengte van de staart in angst of boosheid. Daarnaast zullen Savannah katten ook vaak hun staart kwispelen of schudden van opwinding, blijdschap en of plezier

Geluid

De geluiden zullen of te wel tjilpen zoals bij hun Serval vaders, of miauwen als hun gedomesticeerde moeders. Maar kan ook tjilpen en miauwen. Soms maken ze geluiden die een combinatie van deze twee zijn. Getjilp wordt vaker waargenomen bij de eerdere generaties. Savannahs kunnen ook ‘sissen’ (een Serval-achtige gesis) die heel anders klinkt dan het gesis van een gedomesticeerde kat. Het sisgeluid is te vergelijken met het gesis van een zeer luide slang. Het kan alarmerend zijn voor mensen die niet op de hoogte zijn dat de Savannah een dergelijk geluid kan maken. Bij hoge generaties kennen we het spugen/ grommend geluid. Dat kan teken zijn dat ze afstand willen houden.

Samengevat

Savannah katten is een katsoort apart. Ze zijn totaal niet te vergelijken met ander katten.  Door hun loyaliteit naar baasjes toe worden ze vaak vergeleken als hond in kattenvacht.  Ze volgen hun baasjes op voet. Ze zijn zeer nieuwsgierig aan gelegd. Willen graag overal mee helpen. Ze kunnen getraind worden om aan tuigje te wandelen.  Belangrijk is wel altijd kijken of de kat het zelf wil.  Er zit groot verschil in de hoge en lage generatie. Kiest men voor een schootkat dan kan men kiezen voor de lage generatie. Bij hoge generatie is ruimte zeer belangrijk maar ook tijd en geduld. Belangrijk eerst goed bij de fokker informeren en kijken welke generaties in uw (gezin) situatie past.

Kiest u voor deze superleuke kat dan is het zeer belangrijk om te weten. Dat zij zich zeer hecht en trouw aan hun baasje en gezin zijn. De kans is dan zeer groot dat de Savannah bij uitplaatsing sterft van verdriet.

De Savannah kat wordt en is je maatje niet voor even maar voor altijd!

savannah kat